Blog Image

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Bustour FC Twente Enschede

Feest! Posted on di, mei 17, 2011 18:30:30

Omdat ik aan 1 van de singels woon waar de bustour van FC Twente afgelopen zondag langreed wilde ik toch even gaan kijken. Ik was niet de enige en we hebben er met z’n allen 1 groot feest van gemaakt! De volgende dag viel ik met m’n neus in de boter toen ik nogal onverwacht in het stadhuis ‘tegen’ de huldiging aan liep…<!–
WriteFlash('’);
//–>



Jaarcontrole

Diabetes & zo Posted on di, mei 17, 2011 08:51:41

Als je me zou
vragen waarvoor ik het meest zenuwachtig ben, dan zal ik het ophalen van m’n
jaarlijkse controle uitslagen zeker in het rijtje opnoemen.

Heel veel belangrijke dingen worden dan nagekeken, m’n
nierfunctie, eventuele eiwitlekkage,vitamine
B12, schildklier, leverfuncties, cholesterol en natuurlijk ook m’n
Hba1c.

Vorige week kreeg ik te horen dat ik een nieuwe
complicatie erbij heb gekregen, namelijk neuropathie, wat ik absoluut niet leuk
vind. Op het topje van allebei m’n grote tenen en aan de zijkant van allebei
m’n kleine tenen zijn m’n zenuwen aangetast waardoor m’n gevoel daar minder, zo
niet helemaal weg is. Ik ben op dit moment nog wel een twijfelgeval omdat ik
bij de test ook aan heb gegeven wel iets te voelen, maar dit bij beide voeten
maar 1x van de 3x testen was. Om de boel niet nog verder te beschadigen is me
aangeraden m’n bloedwaardes zo stabiel mogelijk te houden. Mijn Hba1c is altijd
wel goed te noemen, maar die komt tot stand door een sterke wisseling tussen
hoge en lage waardes. Hier ga ik op zeer korte termijn werk van maken, daar heb
ik ook onder andere de Omnipod voor gekozen om me daarbij mee te helpen, maar
daarover later deze week of volgende week meer.

M’n behoefte aan goed nieuws was gistermorgen in het
ziekenhuis dus erg hoog. Juist toen ik de druk van goed nieuws willen krijgen onbewust
aan het opvoeren was, werd ik alleen maar zenuwachtiger en dan zal je net zien…
de wachttijd tot ik aan de beurt was liep gigantisch uit.

Na eerst m’n Omnipod uitvoerig te hebben geshowd aan m’n
internist (ze had ‘m nog nooit bij iemand in gebruik gezien) en m’n positieve
feedback over dit wondertje uit te hebben gesproken, kreeg ik de uitslagen.

Alles is in orde, alles is helemaal goed waar ik op was
geprikt! M’n BMI is precies 20 en m’n Hba1c heb ik kunnen verlagen naar 54
(7,1%). Mijn dagelijkse hoeveelheid vingerprikacties blijven daaraan meedragen,
al is het de bedoeling dat die minder gaan worden zodra ik wat meer balans ga
krijgen in m’n bloedwaardes.

Het is fijn om te weten dat m’n lichaam op andere vlakken
ook goed uit zichzelf kan functioneren omdat de nadruk toch dagelijks ligt op
het deel dat het niet meer doet. Ik ben in ieder geval erg opgelucht!