Zoals ik in mijn
voorstelverhaaltje bovenaan mijn weblog heb verteld ben ik een paar jaar
geleden uitgevallen op de arbeidsmarkt omdat ik veel gezondheidsklachten heb.

Na 2 jaar ziektewet kreeg
ik in 2009 de WIA keuring waarbij ik volledig goedgekeurd werd en weer terug de
arbeidsmarkt op moest. In mijn beleving was dat onmogelijk. Ik zocht steun bij
mijn rechtsbijstandverzekering, ging in therapie en m’n lieve vriend Elco
leerde me, door zijn schrijfsels over roze olifantjes te laten lezen en door
met elkaar veel te kletsen, dat ik me nooit op een juiste manier heb geuit bij
het UWV, dus hoe konden ze dan ook weten wat er allemaal “mis” was met me?

Om een tergend lang en
slopend verhaal heel kort te maken is het uiteindelijk uitgedraaid op een rechtszaak
tegen het UWV. Eind vorig jaar moesten we in de rechtbank in Almelo voor de
rechter verschijnen en kon hij geen uitspraak doen omdat er in zijn ogen te weinig en onvoldoende informatie over mij
beschikbaar was. Op zijn verzoek heb ik een onafhankelijk onderzoek laten doen
waar ik mijn levensverhaal mocht doen. In tegenstelling tot 2009 kon ik mezelf
ditmaal heel goed verwoorden en kon de onderzoeker zowel mijn geestelijke als
lichamelijke situatie duidelijk op papier zetten.

Gistermorgen lag het
verlossende woord in mijn brievenbus, we hebben de zaak tegen het UWV gewonnen
en na ruim 2 jaar procederen word ik met terugwerkende kracht volledig arbeidsongeschikt beschouwd (WGA) en
een mooiere bevestiging van het harde werken aan mijzelf van de afgelopen 2
jaar kan ik me niet bedenken.

Met deze uitkomst ligt de
weg nu helemaal open om mijn toekomst opnieuw vorm te geven, als ik zo ver ben kan ik echt op zoek gaan naar wat ik op de arbeidsmarkt wil en kan en dat voelt goed!