Blog Image

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Rex ophalen en verhuizen!

Ont-spanning Posted on ma, juni 06, 2011 12:41:21

Deze maand staat er heel veel op stapel, niet alleen figuurlijk gezien maar ook heel letterlijk… de stapel papier op m’n eettafel is in rap tempo aan het groeien.

Als eerste gaan we Rex aankomende vrijdag ophalen, Yes!!! Het castreren laten we nog even links liggen omdat de ingreep iets duurder uit gaat vallen dan we dachten. Dat heeft alles te maken met een mannending… 😉 Om Rex niet in verlegenheid te brengen laat ik het daar even bij, haha…! Vanmiddag ga ik nog even op speurtocht voor (het liefst) een lederen halsband. Op de 1 of andere manier heb ik het gevoel dat ik beter geen slipketting had moeten kopen, ik hou ‘m wel, al is het maar om ‘m als reserve te hebben.
Ondertussen ben ik begonnen met lezen in een boekje over hondenpsychologie, geen Cesar Milan trouwens. Net als bij mensen kun je negatief gedrag ombuigen naar positief gedrag, maar dan moet je wel begrijpen dat communiceren met een hond op een heel ander niveau ligt. Erg boeiend om te lezen en ik heb tijdens het lezen een aantal doelen opgeschreven wat ik met Rex wil bereiken, (bijvoorbeeld naast me blijven lopen ipv trekken aan de riem) en met welke methode ik dit als eerste wil gaan proberen.

Waar ik vanaf vandaag echt heel erg druk mee ben is het regelen van m’n verhuizing, ja…het gaat door! 24 juni ga ik het contract van m’n nieuwe appartement ondertekenen en heb ik 2 weken de tijd om het schoon te maken, zo hier en daar een lik verf op de muur te smeren en alle spullen te verhuizen. Moet lukken! (hoop ik)…

In hoeverre het me dus gaat lukken om m’n weblog regelmatig bij te houden weet ik niet, ik zal m’n best doen, maar echt iets beloven doe ik liever niet…



Het Erfgoed

Ont-spanning Posted on do, juni 02, 2011 08:02:22

Gisteravond heb ik het 2e boek van een
prachtige fantasiereeks uitgelezen, namelijk “Oudste” van Christopher Paolini.
Zijn eerste boek “Eragon” had zoveel indruk op me gemaakt dat ik aansluitend
meteen het 2e deel ben gaan lezen.

Deze Trilogie (ook al komt in november dit jaar deel 4
uit, YES!!) schijnt trouwens na de reeks van Harry Potter de best verkochte
fantasiereeks te zijn op dit moment. Na het lezen van het laatste boek van Harry Potter dacht ik dat niets deze reeks kon overtreffen, maar dat had ik dus even mooi mis….

Ik schrok wel een beetje toen ik na het lezen van de
laatste pagina m’n horloge op bijna middernacht zag staan… ik herinnerde me nog
dat ik om half 10 was begonnen met lezen
en ik dus de 2,5 uur die volgde volledig heb gemist. Zo makkelijk kan het dus
zijn om je helemaal op te laten slokken in een fantasiewereld, zo lang achter elkaar
lezen is me zelfs bij de boeken van Harry Potter nooit gelukt!

Het is ook erg bijzonder dat ik me zo lang heb kunnen concentreren
omdat ik normaal gesproken na een halfuurtje me altijd ergens anders op moet
gaan focussen. Dan ben ik gewoonweg m’n concentratie kwijt waardoor dingen
langs me heen gaan en ik ze niet meer goed
opsla, waardoor ik het me later moeilijk of niet meer kan herinneren.

Mijn belofte om eerst een ander boek te lezen voordat ik
verder ga met deel 3 “Brisingr” verbreek ik bij deze, het verhaal is veel te
spannend geworden om nu te stoppen en er schreeuwen opnieuw bijna 600 digitale
pagina’s naar me om gelezen te worden. Ik geef me er maar aan toe… het boek
heeft me duidelijk in z’n greep en geen enkele bezwering die dat kan verbreken.
Dit is mijn “wyrda” ;-).



Verhuizen?

Ont-spanning Posted on ma, mei 30, 2011 10:50:46

Als geboren en getogen Rotterdamse ben ik niet trouw
gebleven aan m’n eigen stad en lijk ik wel een Nederlandse nomade die van
provincie naar provincie verhuist 😉 In Zuid-Holland begon het allemaal, 2
jaar heb ik in Noord-Brabant versleten, ondertussen woon ik al 11 jaar in
Overijssel en m’n volgende stap wordt Gelderland, de Achterhoek om precies te zijn.

De afgelopen weken ben ik druk bezig met het reageren op
geschikte huurwoningen en appartementen, al is dat in een klein dorpje stukken
lastiger dan in een grote stad. De doorstroom is er niet zo groot en als er
iets leuks vrijkomt dan duikt iedereen er figuurlijk bovenop. De datum van mijn
inschrijving is ook nog niet zo gek lang, dus veelal eindig ik meer onderaan de
lijst dan bovenaan.

Omdat er door persoonlijke omstandigheden toch wat haast
is, ik niet in aanmerking kom voor een urgentieverklaring omdat ik buiten de
werkomgeving van deze woningbouwvereniging huur, val ik als
eenpersoonshuishouden aan alle kanten net buiten de boot.

Daarom heb ik nog niet zo lang geleden zelf contact
gezocht met deze woningbouwvereniging of ze met me willen meedenken naar een
oplossing. Die kreeg ik vorige week onverwachts aangeboden waardoor we 4
appartementjes mochten bekijken waarin ik eventueel tijdelijk mag verblijven
totdat ik iets naar mijn zin heb gevonden met behoud van mijn inschrijfdatum! 3
Vielen er al heel snel af omdat er geen zon binnenkwam en eentje sprak me aan
omdat het balkon over de hele lengte loopt, de zon ruimschoots naar binnen
schijnt, het appartement op de bovenste etage zit en het er binnen ook netjes
uitzag. Klinkt allemaal erg goed, toch?

De voordelen en nadelen gaan gelijk op, dus m’n keuze
blijft heel erg moeilijk. Het grootste nadeel vind ik dat ik in dit appartement
nog kleiner zal gaan wonen als wat ik nu doe, het grote voordeel is dat ik een
grote droom weer in vervulling kan laten gaan, namelijk op zoek gaan naar een lieve
hond!

Aankomende vrijdag ga ik nog een keer kijken, ditmaal met
m’n moeder erbij, want moeders mening blijft nu eenmaal ook belangrijk 😉



Relax

Ont-spanning Posted on do, mei 19, 2011 08:09:26

Na ruim 2 weken intensief ge-Omnipod te hebben ben ik nu wel even toe aan een middagje ontspanning, maar eerst deze ochtend voor de verandering nog even naar het ziekenhuis voor een afspraak.

Ik kon voor vanmiddag dan ook niks leukers bedenken dan samen met m’n lief een filmpie pakken, daarna de allerlekkerste spareribs van Nederland afhalen, thuis opsmikkelen en een McFlurry van de Mac toe.

Hava a nice day!

<!–
WriteFlash('’);
//–>



De ramp van Enschede

Ont-spanning Posted on vr, mei 13, 2011 11:47:28

23 jaar was ik toen ik vandaag precies 11 jaar geleden om 15.35 uur
halverwege de zoldertrap stond en ik de laatste en allesverwoestende klap voelde
en hoorde. Ik vluchtte zo snel als ik kon terug naar beneden, naar
buiten, omdat ik niet wist wat er gebeurd was en of ik in gevaar was.

Eenmaal buiten leek de tijd stil te staan en waren alle
buitengeluiden verstomt, iedereen stond buiten op straat, met hun ruggen naar
mij toegekeerd en toen zag ‘m, een enorme rookwolk die nog niet eens zo heel
ver weg boven de huizen voor me omhoog steeg. Ook al hadden we niet lang daarvoor vuurwerk gehoord, er
met z’n allen zelfs nog grapjes over gemaakt…. Ik dacht serieus dat de nog niet
zo heel lang geleden gevonden 2e wereldbommen midden in het centrum af
waren gegaan.

Vanachter het glas op zolder klopte de locatie van de
rookpluim niet met wat ik voor ogen had als het centrum van Enschede. Ik
twijfelde… Ik kende Enschede net 11 maanden, had er een huis gekocht
waarvoor het voorlopige koopcontract was getekend, m’n baan in Rotterdam had ik
al opgezegd toen ik ontmoediging begon te voelen. Zou het in de buurt van de
Roomweg kunnen zijn, staat het huis er nog wel?

De paniek sloeg voor het eerst na de laatste klap toe en
die werd alleen maar groter. Ik moest dit met eigen ogen zien, ik móest er naartoe.

Op de fiets naderde het centrum steeds meer dichterbij, er
klonken steeds meer ambulances, brandweerwagens en politiewagens om ons heen, ze
kwamen van alle kanten en scheurden in ongekende haast over straat. De ravage
en chaos op straat werd richting de rampplek steeds groter, de weg raakte
uiteindelijk helemaal dichtgeslibt door
het autoverkeer en iedereen schreeuwde door elkaar heen. Door het centrum
fietsend zag ik links en rechts bebloede
mensen zijstraten inschieten, probeerde ik de puinhoop en glas op straat te
ontwijken terwijl m’n oren begonnen te suizen van het kabaal om me heen, alles
wat een alarm had liet luid van zich horen.

Van de paar pogingen die ik heb gedaan te vragen of er
iemand wist wat er gebeurd was werd ik niet veel wijzer, tot ik een knul naast
me hoorde zeggen dat er een vuurwerkfabriek was ontploft. Van alle verhalen die
ik onderweg hoorde vond ik dat de meest onwaarschijnlijke, Enschede heeft
helemaal geen vuurwerkfabriek, toch? Ook al hadden we vuurwerk gehoord, ik had
mezelf ondertussen ervan overtuigd dat de Grolsch was ontploft want de plek
waar de 2e wereldbommen lagen lag er heel vredig bij.

De Roomweg heb ik vanaf het begin van de straat nog net
in kunnen kijken, het deel waar ik zou gaan wonen lag in een flauwe bocht die volledig
werd afgesneden door zwarte kolkende rookwolken, het leek wel nacht en de hitte
was ongekend.

Alle geluiden om me heen vloeiden weg door wat ik zag, aan
de grond genageld leek het op een hele slechte film waarin ik terecht was
gekomen die in slow motion werd afgespeeld. Ik huilde, Enschede huilde…



Eragon

Ont-spanning Posted on do, maart 31, 2011 09:49:08

Het is alweer een tijd geleden dat ik deze film heb gezien, eigenlijk kan ik me er niet veel meer van herinneren behalve dat het over een draak gaat en het binnen het genre valt waar ik helemaal weg van ben… fantasie en magie!

‘The never ending story’ stamt uit mijn kindertijd en is de eerste fantasiefilm (heel toevallig ook met een draakachtig figuur) die ik zag en het begin van mijn voorliefde van fantasie en magie.

Inmiddels verslind ik elke dag een heleboel digitale pagina’s Eragon op m’n reader en leest het boek net zo lekker weg als Harry Potter, zo niet beter. Eragon is het eerste boek van een trilogie en gelukkig heb ik nog heel veel digitale leesuren voor de boeg. Als Harry Potter je ook heeft aangesproken dan raad ik je dit boek zeker aan om te gaan lezen!!